Vliegvisgroep The Leader

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Vliegvissen Alle artikelen
Vliegvissen

Nimphen in de Kyll

E-mailadres Afdrukken PDF

Een week geleden ben ik samen met mijn vismaat (die wij verder Theo zullen noemen ;-) wezen vissen in Densborn Duitsland. Ook daar aanwezig was Ton M. een gewaardeerd collega visser.

Op woensdag kwamen wij bij het gasthaus aan rond 11.00uur en omdat de waardin op dinsdag, een drukke nationale feestdag veel gasten van versnaperingen had voorzien was het haar tijd voor een rustdag.

Mede om die reden zijn wij na onze bagage op de kamers te hebben gedeponeerd direct maar gaan vissen. (ja, lieve vrienden, het was even doorwerken) Onze meegebrachte lunch pakketjes werden aan de waterkant genuttigd tijdens het “lezen” van het water.

Dat klinkt toch best wel professioneel. Toch?

Enfin, Theo en ik besloten de droge vlieg te presenteren en Ton had zijn nimph hengeltje al opgetuigd. Hetgeen hem uitsluitend windeieren opleverde. De balans van die middag was ruim 30 forellen voor de droge vlieg en een schamele 3 stuks voor de nimph.

We hebben het diner genuttigd in een naburig dorp vanwege de uitgestelde urlaub van onze hostes en zijn uitgeput maar voldaan (de meeste tenminste) onder de wol gegaan.

Op donderdag, na een goed verzorgd en uitgebreid ontbijt gingen we ditmaal alle drie met de droge vlieg op pad om te ontdekken dat de wind die woensdag uit het noorden kwam, nu 180 graden gedraaid en nu uit het zuiden waaide Het gevolg hiervan (volgens mij) was dat wij met z’n drieen slechts een tiental vissen hebben verschalkt. Best wel deprimerend maar de hamburger bij de lunch, en de schnitsel samen met de nodige biertjes bij het diner maakten een hoop goed.

Vrijdag weer een uitstekend ontbijt en een ontnuchtering in de Kyll. Zelfde wind en zelfde vangsten.

Totdat Ton besloot weer te gaan nimphen. In eerste instantie viel het nog tegen maar toen zijn nimphen in het midden van de ter plekke snelle stroom geraakten werden er toch in zeer korte tijd een stuk of 10 beste forelletjes gevangen.

Op dat moment heb ik besloten om in de toekomst ook maar zo’n hengeltje op te tuigen.

Al is het alleen maar om de frustratie van 2 slechte vangdagen kwijt te raken.

Al met al een zonnige, gezellige vistrip.

Met dank aan Theo en Ton.

Ik wens jullie strakke lijnen……….Jan Hap

 

IMG-20180512-WA0001

 

IMG-20180512-WA0003

Laatst aangepast op maandag 14 mei 2018 22:46
 

Fyn vliegvissen op Funen

E-mailadres Afdrukken PDF

Tien jaar geleden begon Tim er al over of ik mee ging zeeforellen op Funen. Maar ja, tijd en budget voor dit soort uitjes is altijd beperkt en de zalmen en forellen in Canada, Rusland, Oostenrijk wonnen….  En dus kwam er niets van tot voorjaar 2017. Gerard Mathijsen wilde ook mee en die had me inmiddels behoorlijk geïnfecteerd met zeebaarzen en vliegvissen op zout water.

De verwachting en voorbereiding vooraf zijn vaak even leuk als de trip zelf en ook dit keer werd er oeverloos heen en weer gemaild, gewapd en gebepd over vliegen lijnen hengels en beste periode. We prikten de laatste week van april, volgens Tim heel goed voor zeeforel en nog geen geep om je vliegen te verruïneren. Nou leek mij een zooitje geep wel aardig voor de afwisseling, maar volgens zeggen zou je “die krengen al na een middag beu zijn”. Je snapt dat mijn verwachting naar die heilige zeeforellen steeg en mijn voorraad Pattegrisen, mysis, Juletra’s en hoe die andere Deense creaties mogen heten groeide navenant tijdens de voorafgaande winter.

Maar toen kwamen de onheilsberichten: in maart was er een algenexplosie en daar houden zeeforellen niet van, maar nog tijd zat geen paniek. Kort daarna zakte de temperatuur naar winterse waarden en April was vies koud en winderig. De vangstmeldingen waren dramatisch. Gidsen op Funen zijn net als hun collega’s in Canada: “You should have been here last week”… Die Denen zijn creatief en bedachten een nieuwe variant: “Mei is het nieuwe April” ???????? O, dus dan is April dus logischerwijze het nieuwe Maart en dan gaan we dus kou lijden en geen moer vangen? Maar wat doe je als je onderkomen en week verlof al hebt geregeld, we gaan en het wordt vast een succes, toch…..

Met twee uitpuilende auto’s vertrokken we tenslotte in het holst van de nacht (want dan kun je alvast een middagje vissen). Tims auto had wat probleempjes met koelwaterlekkage maar dat mocht de pret niet drukken en we hadden een heel voorspoedige reis. Het huisje was lekker ruim en als senior (62 ten opzichte van 40 en 50) werd mij de grootste kamer gegund. Om 14 uur waren we klaar om de zee in te waden.

Het was koud (8 graden) en het waaide hard kracht 5. Maar Tim bracht ons naar een goede stek, Toro, waar je altijd wel een plekkie met luwte of rugwind kunt vinden. En we kregen volgers en aanbeten, weliswaar nog geen gelande vis, maar ze waren er duidelijk wel. Pfoe, best een opluchting!

Volgende dag even informeren bij de vliegvisshop in Odense. Daar was de stemming licht bedrukt. Slechte vangsten en slechts één Zweed was tevreden met de afgelopen week met tien zeeforellen. We werden naar de lijzijde van het eiland verwezen en daar zag ik het wel zitten. Mooie groene bosomgeving en gemengde bodem waar goed te waden viel, dacht ik, maar toen zwom ik dus al. Terwijl mijn spullen hingen te drogen, vingen Tim en Gerard de eerste zeeforellen en nog mooie ook. Dus snel weer vissen en zowaar een zeeforel(letje) vond mijn pattegrisen de moeite waard.

Op weg naar het huisje bleek dat Tims radiateur wel erg lek geworden was, we overwogen zelfs of we er in zouden kunnen pissen als het koelmiddel en water op waren, maar gelukkig kwamen we rijdend aan bij ons vissershol. Want het was inderdaad al aardig sfeervol thuis geworden met al die waadpakken, bellyboaten, fileerspullen en lege bierflessen. Gerard speelde voor Jamie Oliver en had voor twee weken pasta bij zich. Nog een flinke bodem uit de fles whisky als toetje en dag 2 was alweer over. Nog maar vijf te gaan.

Goede visvakanties openbaren zich bij mij altijd op dag 3. Als je dan niet meer op je telefoon of horloge kijkt en het idee hebt dat je eindeloos kunt doorvissen en met “tijd kunt morsen” is het een topper. En bingo: op Funen kan dat. Ook geen gedrang om een goede stek te veroveren zoals dat in Canada de laatste jaren steeds meer voorkomt, heb je de hoofdprijs betaald en moet je nog gaan lopen ellebogen en stressen in zo’n prachtig stukje natuur.

Funen is geweldig! Kom je toevallig eens een paar vissers op een topstek tegen, dan ga je gewoon die kilometers kust aan de andere zijde proberen. En de natuur is fantastisch, zelden zo van de zingende leeuweriken genoten als op onze favostek in Toro. Tim vertelde nog van de bruinvissen die je hier vaak kunt spotten, maar die vonden het zeker ook nog wat koud.

De vangsten begonnen ook te verbeteren. Gerard ving zelfs nog een prachtexemplaar van 62 cm en we kregen alle drie vijftigers op de kant. Dat was vooral te danken aan het gidswerk van Tim, die man kent de stekken hier verdomd goed en daar heeft hij ook heel wat vakantietijd in gestopt in het verleden. Ik keek een dagje “de kunst af” bij Tim en hij heeft een hele efficiënte aanpak ontwikkeld. Heel veel lopen, zoeken en snel door het water gaan totdat je aanbeten krijgt en dan inzoomen en het water afmillimeteren. Zeeforel trekt snel rond en zo kan het gebeuren dat je uren geen aanbeten krijgt en dan opeens een “double header” krijgt. Ik haakte een mooie vijftiger op mijn dropper vlieg en die sprong als een steelhead wild rond. En opeens werd hij rustiger en zag ik twee visschimmen:  een kleinere forel had de eronder bungelende Pattegrisen gegrepen! Het kan af en toe ook heel taai zijn. Sta je na een dag blanken te overwegen wat je hier aan het doen bent, dreunt er een mooie op. Dat geeft vrijwel dezelfde kick als een dikke canadese zalm haken na een paar slappe dagen.

Het was een fantastische visvakantie. De Denen zijn goed bezig met het verbeteren van de  visserij en het lijkt alleen maar beter te worden in de toekomst. En toch is het allemaal zeer betaalbaar en er is oeverloos ruimte en rust.  Je moet er niet naartoe gaan om tientallen forellen te vangen, maar als je eindeloos wilt dwalen langs prachtige kusten en je vis graag wilt “verdienen”, dan is Funen de plek.

Voor mij de start van een goede traditie.

2017-05-30 08.07.21

2017-05-30 08.07.28

2017-05-30 08.07.35

 

Gezamenlijke visdag Reeuwijkse Hout, 23 oktober 2016

E-mailadres Afdrukken PDF

Bij The leader organiseren we elke maand een gezamenlijke visdag. Op 22 oktober was het eerste uitje van dit seizoen. We waren met een aardige club van 12 (?) man naar Reeuwijk gereden om met de streamer op snoek te vissen. Dat er snoek zit in Reeuwijk weten we van vorig seizoen, toen we met de club twee keer naar het recreatiegebeid zijn gegaan. Of de snoek ook nu zo vroeg in ‘t seizoen al los zouden zijn, was natuurlijk de vraag. 

Ik had een vismaatje Joris meegenomen van buiten de club. Hij doet wel aan vliegvissen, maar had nog nooit met de streamer op snoek gevist. Ik leende hem mijn #8 hengel en een EP streamer in de smaak baars. Omdat ik me had vergist is de tijd waren Joris en ik een uur te vroeg aanwezig. Het was koud en mistig. De rijp stond op het gras. Dat is niet prettig aan de vingers, maar de kou gaf mij goede hoop om snoek te vangen. Handschoenen aan en starten maar!

In de eerste sloot waar ik begon werd ik na een kwartier verrast door een mooi schot van een snoek. Ik zag een boeggolf een meter door het water gaan en een kolk op de plek van mijn streamer. Prachtig! Hoge hartslag, aanslaan en hangen! Het was een aardige vis van dik in de 70 centimeter en een enorm brede bek. Het verrast me toch elke keer weer hoe een grote streamer van 20 cm volledig verdwijnt in zo'n bek. Ondanks de weerhaakloze haak was het even priegelen om de snoek te bevrijden. Volgende keer neem ik toch een stevigere tang mee en een knipper om de leader door te snijden zodat ik de streamer door de kieuwen heen naar achteren kan halen.
Mijn tip: zorg voor goed onthakingsmateriaal zodat je de snoek niet onnodig beschadigt.

Inmiddels waren de overige Leaders gearriveerd en stonden her en der verspreid mannen met de lat te zwiepen. Wat een mooi gezicht en met een doorbrekende zon was de temperatuur al snel een stuk aangenamer dan eerder in de ochtend.

Joris en ik viste de sloot verder af zonder succes. Na een praatje met een wandelaar die aanraadde in de vaart langs de plas te gaan vissen hebben wij ons verplaatst naar de geadviseerde plek. Het was even lopen, maar dan kom je uit op een stuk waar minder riet langs de vaart staat. Om de 50 meter komen er dwars sloten op de  vaart uit. Dat zijn uiteraard aantrekkelijke stekken om te bevissen. Al vrij snel haakte Joris zijn eerste snoek op de streamer. Geen kanjer, maar toch leuk om een vis op de streamer te vangen. Niet lang daarna miste hij een snoek drie keer waarbij de snoek één keer de streamer  in zijn bek heeft gehad, maar na drie seconden toch losschoot.

Ik viste een aantal koppen van dwars sloten waaiervormig af en was bijna aan het einde van het rietvrije stuk vaart beland. Na de laatste slootkop goed uitgekamd te hebben, wierp ik nog maar eens dwars over de vaart. Ik zag de licht gekleurde streamer duidelijk door het water gaan. En ineens zag ik een snoek onder mijn streamer draaien maar niet happen. Mijn hart bonkte nu in mijn keel. Nog een keer werpen over dezelfde plek heen. Strip, strip, strip, HANGEN! Deze keer hapte de snoek wel toe. Het bleek geen kanjer te zijn met een lengte van ongeveer 50 centimeter, maar ik was erg blij met de vangst.

Omdat we nu het gehele bevisbare gedeelte van de vaart hadden afgevist liepen we terug naar het begin. Joris probeerde nog even het plekje waar hij een snoek drie keer gemist had. Ook nu weer viel de snoek de streamer aan, maar bleef de eerste twee keer niet hangen. Uiteindelijk bij de derde aanval was het raak en bleek de snoek stevig gehaakt te zijn. Een mooie snoek van tegen de 70 centimeter en Joris als een kind zo gelukkig.

We liepen terug naar de parkeergarage voor de gezamenlijke lunch aan het picknick bankje. Daar bleek dat Joris en ik de enige  waren die snoek hadden gevangen. Na de lunch zijn wij naar huis gegaan omdat wij in de namiddag nog afspraken hadden. Een aantal heeft nog een poging gewaagd om vriend essox te haken, helaas zonder succes. Maar… er komen nog meer gezamenlijke visdagen deze winter, dus kans genoeg om nog een snoek te haken.

Dirk Schmidt

 

Reeuwijk okt_2016_1

Reeuwijk okt_2016_2

Reeuwijk okt_2016_3

 

 

Visdag Ronde Bleek 13 maart 2016

E-mailadres Afdrukken PDF

Een nachtvorstje, een matig windje uit het noordoosten en dan ’s morgens vroeg op een vlot kruipen om de Ronde Bleek leeg te trekken; ik geef je het te doen.

Toch zijn we met 6 man naar Sterksel gereden, Francesco, Ruud, Peter, Cor, Huub, en Kees, om een poging te wagen.

Maar we beginnen daar met koffie en een indeling van de personele bezetting van de vlotten.

Gezien de lage temperatuur moet de vis diep gezocht worden dus word het een zinklijn met een streamertje, of een buzzermontage aan een lange leader en een beetverklikker.

Peter en ik op een vlot, mijn zinklijn en streamer worden de hele ochtend niet aangeraakt! Peter schakelt over op een buzzermontage en haakt meteen een mooie vis en denkt dus nu de vangende methode gevonden te hebben, maar helaas, het blijft bij die ene vis.

Cor en Huub hebben de hele dag gedobberd, en behoudens enkele aanbeten, geen schub gevangen.

Francesco en Ruud liggen nog maar net geankerd of Francesco landt al zijn eerste vis. Uiteindelijk landt hij er 4. Ruud gaat de strijd aan met een monster dat uit het Dolfinarium is ontsnapt want de vis is meer boven dan onder water. Uiteindelijk word de vis veilig geland.

Peter en ik gaan voor de lunch aan wal en eten een erwtensoep en een broodje bal. (dat rijmt!)

Na de lunch hebben we genoeg van het vlotvaren en gaan de recentelijk gegraven kreken eens bekijken. Het zijn meer een aantal bakken zonder verbinding met elkaar en zonder stroming, maar wel met veel grote vis. De methode om ze te vangen is een klein wit steamertje of buzzertje onder een beetverklikker en dan vooral stil laten liggen.

Ik vind de methode een beetje saai, vis actiever en vang dus niet. Wel haak ik in een van de bakken een black bass, of te wel een forelbaars die recentelijk uit Frankrijk zijn geïmporteerd. De vis is in slechte conditie, evenals zijn maten, en gelukkig los ik de vis halverwege de drill.

Stel dat deze vissen het hier goed gaan doen dan heb je een mooie sportvis die op zijn actiefst is in de zomer, als de forel het te warm vindt.

Om een uur of drie houden we het voor gezien, genoeg kou geleden, en toch 7 vissen in totaal gevangen. Een afsluitende kop koffie en op huis aan.

 

CAM01101

CAM01101

CAM01101

Laatst aangepast op zondag 03 april 2016 18:56
 

2e visdag van The Leader in de Reeuwijkse Hout

E-mailadres Afdrukken PDF

Alweer is er harde wind voorspeld, maar de temperatuur is een stuk aangenamer dan de vorige keer, en 11 dappere snoekvissers ondernemen de autorit naar Reeuwijk, een kleine 20 minuten van Utrecht over de A12 naar het westen.

Een van de deelnemers is sinds kort een nieuw lid van de club, Richard Nootebos uit Utrecht, en ook Jos van de Bent heeft weer eens tijd om mee te doen, anderen liggen thuis ziek in bed, want er heerst weer griep.

In totaal zijn we met 11 man hoewel ik pas in de middag aanschuif.

De vangsten zijn nog aan de magere kant; als ik om 12.00 uur aankom hoor ik aantallen van maximaal 2 vissen voor de lucky one’s en nog veel nul als score. Het is te verwachten dat de snoeken nu in groepjes verzameld zijn vanwege de aankomende paaitijd en dat vooral de mannetjes uit agressie een ram op je streamer geven, met als gevolg veel missers.

Dit is ook wel op te maken uit de verhalen, veel missers van kleine snoek.

Ik ben nu voor de 3e maal in de Reeuwijkse Hout maar nog steeds ben ik niet overal geweest; deze keer besluit ik door te lopen naar achteren, waar nog enkele sloten en petgaatjes tussen de weilanden liggen. Maar eerst langs de duiker waar ik de vorige keer een mooie snoek ving die ik niet de maat had genomen. Ook vandaag grijpt deze snoek mijn streamer weer met een harde ruk en even twijfel ik of ik een grotere vis heb gevonden. De snoek meet 75 cm en is dik van het kuit; ik heb het dier beloofd dat ik niet nog een keer langs kom.

Doorlopend naar achteren vind ik nog veel mooie sloten en duikers, maar pas de laatste sloot, een beetje troebel want deze watert direct af op een gemaaltje, levert weer vis op. 4 Kleine mannen, de enige dame die er bij ligt haak ik slechts kortstondig.

Simon loopt ook op de weilandstroken en vind een petgaatje met redelijk wat water: resultaat is 2 snoeken, de dame meet 74 cm, de man is een 50-er.

Een aantal vissers is richting hockeyvelden vertrokken waar ook menig vis te vinden is, Jos vangt er nog 2 bij en hij mist nog een echte dikkerd. Om drie uur gaan de meesten naar huis, nog 4 man drinken een biertje in het restaurant.

De totale score? Kees : 5 vissen 75 cm max./ Jos: 4 vissen 65 cm max. / Simon: 4 vissen 74 cm max. / Eric : 2 vissen 75 cm max. / Dirk: 2 vissen 60 cm max.

Jan, Henk, Rini, Elian, Richard, en Theo hebben helaas niet gevangen. Volgende keer beter!

Jawel, jullie hebben het goed gelezen: 17 snoeken! Prima dag!

 

 

reeuwijkse hout_1

reeuwijkse hout_1 reeuwijkse hout_1

reeuwijkse hout_1

Laatst aangepast op dinsdag 16 februari 2016 13:23
 


Pagina 1 van 9

Kalender

Oktober 2018
M D W D V Z Z
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Agenda

Geen evenementen
Banner